Niet in de Paulinapolder
Het rijk heeft de locatie in de Paulinapolder bij Biervliet aangewezen als voorkeurslocatie voor twee centrales. Het beoogde complex zal zeven keer zo groot worden als de verouderde centrale in Borsele (schatting 80 tot 100 hectare, PZC). Het landelijke agrarische landschap wordt dan een nieuwe industriezone, schadelijk voor het woonplezier en het toerisme. Er moeten dan koeltorens van honderdvijftig meter tot tweehonderd meter hoog komen, die al zichtbaar zijn vanuit West-Brabant, Walcheren, de Bevelanden, Terneuzen en Hulst. De bouw zal ten minste tien en misschien wel dertig jaar duren, in een provincie met een tekort aan alles – behalve aan rust en ruimte. Zeeuws-Vlaanderen zou in een stoffige bouwput veranderen voor een verouderd energiesysteem: kernenergie is duur, belastend en traag. Een inflexibele en risicovolle oplossing, in een energiesysteem dat juist flexibiliteit nodig heeft. We hebben korte ketens nodig, stroom daar waar het nodig is. Geen intensieve stroomvoorziening waardoor er ook grote stroomvragers als datacentra nodig zijn en extra leidingen door Zuid-Beveland. Zon en wind worden steeds goedkoper, opslag wordt steeds innovatiever en betaalbaarder.
Koeltorens of reusachtige buizen
Het alternatief voor landschapsvervuilende koeltorens is de centrales koelen via reusachtige buizen (diameter 6 meter) en het water aanzuigen vanuit de Westerschelde, misschien wel het meest belaste natuurgebied van Nederland dankzij baggerwerkzaamheden en zware industrie. Dit is een Natura 2000-gebied met waardevolle slikken, schorren en kalm, gunstig water. Onmisbaar voor de Nederlandse, Europese en wereldnatuur, met veel vissen, schaal- en schelpdieren, vogels en zoogdieren die daar afhankelijk van zijn. Koelwater lozen maakt het Scheldewater warmer en minder zuurstofrijk, water opzuigen zorgt voor vissterfte van tienduizenden kilo’s. Er zijn nu al onderwaterhittegolven in de Westerschelde, die alleen maar zullen toenemen. En dat precies op de locatie waar een internationaal belangrijke vismigratieroute ligt.
Ingeklemd door industrie
Onder de Zeeuwen leven veel zorgen over de impact van kerncentrales op onze natuur, het milieu en de leefbaarheid. Het gebied van Terneuzen tot aan Biervliet zou een grote industriële zone worden waar vijftien tot twintig jaar non-stop gebouwd gaat worden, door 8.000 tot 15.000 arbeidskrachten. De centrale van Borsele moest langer openblijven, België heeft ook plannen om de drie verouderde centrales van Doel te gaan heropstarten. Zo zou ook het gebied rondom Hulst ingeklemd komen tussen kerncentrales. De Paulinapolder is van alle aangewezen voorkeuslocaties de plek waar de meeste mensen zullen worden geraakt: diverse boeren, bewoners en bedrijven moeten dan verhuizen. Zeeuws-Vlaanderen heeft een tekort aan woningen, artsen, verplegend en technisch personeel. ZMf heeft ernstige zorgen voor de veiligheid, gezondheid, bereikbaarheid en leefbaarheid. Het agrarische landschap wordt een troosteloze industriezone, desastreus voor het woonplezier en het toerisme. Door de met zúlke grootschalige industrie de Braakman over te steken verlies je de groene buffer tussen West Zeeuws-Vlaanderen en de industrie. Een zorg die al lange tijd gedeeld wordt maar nu werkelijkheid dreigt te worden. En welke ontwikkelingen volgen er dan nog meer?
Niemand wil het risico dragen
Een kerncentrale wordt gebouwd om maximaal stroom te leveren. Hoe minder stroom de centrale levert, hoe zwaarder de lasten doortellen in de kostprijs per kWh. Geen enkel energiebedrijf was bereid om het financiële risico te dragen voor de bouw van nieuwe kerncentrales en daarom is er een fonds vanuit het rijk opgestart, NEO NL, van belastinggeld. Een rapport van bureau Profundo uit 2024 berekende dat kerncentrales gemiddeld meer dan 3 maal zoveel kosten dan oorspronkelijk is begroot, en dat de bouw gemiddeld 2,6 x langer duurt dan gepland. Zij schatten de kosten voor 2 nieuwe centrales op 26-36 miljard, en de bouwtijd minimaal 10 jaar, als alles meezit. Deze torenhoge financiële lasten van kerncentrales zuigen de investeringen weg van innovatieve ontwikkelingen, zoals rondom energieopslag, circulariteit en duurzame energieproductie.
Geen kerncentrales aan de Westerschelde
Een groot deel van de Zeeuwen wil geen kerncentrales aan de Westerschelde. Je beschadigt de kwetsbare natuur, het landschap, het woonplezier en het toerisme door het neerzetten van kerncentrales, al dan niet met torenhoge koeltorens. Bij de keuze van de Paulinapolder komt er extra druk op de Westerschelde, het meest vervuilde natuurgebied van Nederland. Lozen op de Westerschelde is in strijd met Europese regelgeving. Er zijn veel slimmere, schonere en veilige alternatieven voor kernenergie. Daar zijn we al samen mee bezig: zon en wind zijn goedkoper en schoner, opslagtechnologie ontwikkelt zich razendsnel.
Zoals Follow the Money schreef: “het lijkt erop dat als die kerncentrales aan de Westerschelde erdoor worden geduwd, óf het Zeeuwse landschap, óf het Zeeuwse water de klos is”. Goed wonen en goed leven in Zeeland kan zeker zonder kernenergie.
Niet nog meer risico.
Niet nog meer schade.
Niet nog meer ontwrichting in onze provincie.
Geen kerncentrales in Zeeland.
Tags: